تبلیغات
شهدا شرمنده ایم... - شهید سیدعلی رضا یاسینی
شهدا را به خاک نه بلکه به خاطره ها بسپاریم...
. مقام معظم رهبری : شهادت بالاترین پاداش و مزد فی سبیل الله است *** هروقت دیدی تنها شدی بدون خدا همه رو بیرون کرده تا خودت باشی و خودش ...
درباره ما
باسلام...
به وبلاگ "شهدا شرمنده ایم..." خوش آمدید.
نویسندگان
لینک های ویژه
پیوندهای روزانه
صفحات جانبی
آماروبلاگ
کل بازدید :
بازدید امروز :
بازدید دیروز :
بازدید این ماه :
بازدید ماه قبل :
تعداد نویسندگان :
تعداد کل پست ها :
آخرین بازدید :
آخرین بروز رسانی :
دیگر امکانات
مطالب اخیر وبگاه

آبادان شهری به بزرگی یك حماسه

آبادان شهری كوچك با مردمی بزرگ. آبادان جایی كه می شد پیش بینی كرد كه روزی مورد تهاجم عراق قرار می گیرد. آبادان مهد دلیران و شیرمردان.
بهار بود و سالی جدید آغاز شده بود و خانواده یاسینی منتظر تولد فرزندی بودند كه خداوند او را در تاریخ 15 فروردین ماه 1330 به آنها بخشید. نام او را «سیدعلی رضا» گذاشتند.
سال ها پشت سر هم سپری می شد و علی رضا روزبه روز بزرگ تر می شد و هر روز به روز موعود نزدیك می شدیم. بعد از طی شدن دوران طفولیت، علی رضا تحصیلات ابتدایی خود را در دبستان مهرگان آبادان با موفقیت سپری كرد و درحالی كه خانواده اش در فقر و تنگدستی بسر می بردند، تحصیلات متوسطه خود را با سختی در دبیرستان دكتر فلاح آبادن به پایان رسانید.


حالا او جوانی است 18 ساله كه رویای پرواز را در سر می گذراند. پس باتوجه به علاقه شدیدی كه به خلبانی داشت، در سال 1348 وارد دانشكده خلبانی نیروی هوایی شد و پس از گذراندان دوران مقدماتی پرواز با هواپیماهای تی 33، به منظور گذراندن دوره تكمیلی خلبانی و پرواز با هواپیماهای پیشرفته شكاری، به آمریكا اعزام شد. در مدت حضور در آمریكا دوره های آموزش پیشرفته خلبانی را ابتدا با پرواز با هواپیمای تی 37 و سپس با پرواز با هواپیمای پیشرفته اف 4 با موفقیت كامل به پایان رسانید و موفق به اخذ كارنامه خلبانی با هواپیمای فانتوم گردید.
پس از بازگشت به ایران، علی رضا با درجه ستوان دومی در پایگاه ششم شكاری نیروی هوایی در بوشهر مشغول به خدمت شد. به محض بازگشت خلبانان از آمریكا ابتدا خلبانان در گردان های تاكتیكی تقسیم می شدند و اكثر خلبانان شكاری مشغول تمرینات هوایی بودند. این روند تا پیروزی انقلاب اسلامی ادامه داشت. شهید یاسینی هم از این قاعده مستثنی نبود.
انقلاب اسلامی 
سال 1357 با اوج گیری حركت انقلابی مردم، شهید یاسینی هم علیرغم فشارهای همه جانبه رژیم، با پخش اعلامیه در بین پرسنل متعهد دست به افشاگری زد و جزو خلبانانی بود كه با انتقال هواپیماهای این پایگاه به پایگاه چابهار، مخالفت كرد. زیرا طبق اطلاعاتی كه به پایگاه بوشهر رسیده بود، قرار بود اگر اوضاع كشور بدتر شد هواپیماها به روی ناوهای آمریكایی انتقال پیدا كنند كه تعدادی از خلبانان شجاع این پایگاه از جمله شهید یاسینی و شهید طالب مهر با عنوان كردن این نكته كه این هواپیماها اموال بیت المال است، از این كار سرپیچی كردند كه در نهایت هم با مقاومت خلبانان این طرح منتفی شد.
با پیروزی انقلاب اسلامی و خروج مستشاران خارجی از كشور، كه به قول خود شهید یاسینی بعضی از آنها حتی فرصت بستن چمدان های شان را نیز پیدا نكردند پرسنل متعهد نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی ایران توانایی های خود را بروز دادند و نشان دادند كه از چه استعداد و نیروی علمی و عملی بالایی برخوردار هستند.

جنگی ناخواسته آغاز شد
سرانجام 31 شهریور سال 1359 ساعت 45/13 دقیقه بعدازظهر، نیروی هوایی عراق با حمله همه جانبه به پایگاه های هوایی ایران، جنگ را آغاز نمود و اكثر پایگاه های هوایی ایران را بمباران كرد كه خوشبختانه خسارت وارده به آن شكل كه عراق فكر می كرد، نبود.
در آن زمان شهید یاسینی در پایگاه هوایی بوشهر مشغول به خدمت بود. بلافاصله بعد از بمباران پایگاه ها در بوشهر، غوغایی به پا بود و هركس شایعه ای را عنوان می كرد. یكی می گفت آمریكا حمله كرده است. دیگری عنوان می كرد كه كودتا شده و دیگری هم می گفت رادیو همه چیز را مشخص می كند.
شهید یاسینی بلافاصله بعد از این ماجرا، با مراجعه به گردان پرواز پایگاه به همراه تنی چند از خلبانان این پایگاه، مشغول طرح ریزی یك پاسخ مناسب می شوند و در بعداز ظهر همین روز شهید یاسینی به همراه تعدادی از خلبانان تیزپرواز پایگاه ششم شكاری، پاسخی دندان شكن به عراق می دهند تا آنها متوجه این نكته شوند كه نیروی هوایی ایران همیشه یك نیروی قدرتمند است.
در روز اول جنگ (یكم مهرماه1359) با توجه به دستوری كه از قبل برای انجام عملیاتی گسترده داده شده بود، تعداد زیادی جنگنده بمب افكن اف 4 از پایگاه ششم شكاری به پرواز در می آیند. شهید یاسینی به همراه سرتیپ خلبان مسعود اقدام هدایت یكی از فانتوم ها شركت كننده در این عملیات را برعهده می گیرد. آنها در این عملیات در آسمان شهر بغداد با مانورهایی زیبا، هواپیما را از لابه لای ساختمان ها عبور می دادند. روز بعد خبرنگاران خارجی گزارش دادند كه خلبانان ایرانی با مهارت خاصی هواپیما را از بین ساختمان ها عبور می دادند.
در تاریخ هفتم آذر سال 1359 شهید یاسینی به همراه شهیدان بزرگوار سرلشكر خلبان شهید عباس دوران، سرلشكر خلبان شهید حسین خلتعبری و سرگرد خلبان شهید حسن طالب مهر، در عملیاتی مشترك با نیروی دریایی ارتش جمهوری اسلامی ایران به نام عملیات مروارید، توانستند نیروی دریایی عراق را نابود كنند. در این عملیات بزرگ، شهید یاسینی به تنهایی 8 سورتی پرواز داشت.
جنگ، بیشتر از آن چیزی كه پیش بینی می شد ادامه پیدا كرد و در طول این مدت شهید یاسینی حتی در موقعی كه به سمت فرماندهی پایگاه هم منصوب شد، در انجام عملیات برون مرزی پیش قدم بود. در طول مدت دفاع مقدس، وی بیش از 90 پرواز عمقی به خاك عراق داشت كه این تعداد عملیات برون مرزی او بود، و ماموریت های بسیاری در جبهه ها جنوب و بر روی نیروهای دشمن نیز انجام داد به طوری كه بعد از تیمسار محققی با 2759 ساعت پرواز با هواپیمای فانتوم بیشترین پرواز را با این هواپیما داشت.

رشادت
شهید یاسینی مهارت خاصی در هدایت هواپیمای اف 4 داشت. در یكی از ماموریت ها هواپیمای وی در هنگام بازگشت از عملیاتی برون مرزی مورد تعقیب یك فروند میگ 23 عراقی قرار می گیرد كه در اروندرود مورد اصابت موشك قرار می گیرد.
به محض برخورد، سیستم اجكت خلبان خود به خود فعال می شود و خلبان اجكت می كند ولی شهید سرلشكر یاسینی كه به عنوان افسر كابین عقب در این پرواز بود، با مهارت خاصی هواپیما را درحالی كه تقریبا سیستم هیدرولیك خود را از دست داده بود، در پایگاه ششم به زمین می نشاند.
در یكی دیگر از عملیاتها، وی از پایگاه ششم شكاری برای زدن هدفی در عراق به پرواز درمی آید و بعد از عبور از اروندرود، در محدوده خورموسی با ارتفاع پایین و با سرعت بالا درحال پرواز بود كه ناگهان هواپیما با یك دسته پرندگان برخورد می كند. در این هنگام به دلیل شكستن كانپه كابین جلو، شهید یاسینی بیهوش می شود. سرتیپ اقدام كه به عنوان كمك در این پرواز بود، بعد از چند لحظه بیهوشی حالت عادی پیدا كرده و به تصور این كه یاسینی اجكت كرده، سعی در بازگردادندن جنگنده می كند ولی به دلیل مشكلاتی كه در سیستم ناوبری بوجود آمده بود، راه خود را گم می كنند. بعد از دقایقی كه با ناامیدی درحال گشتن به دنبال راه بودند، ناگهان صدای دلنشینی را كه اكثر خلبان های فانتوم با آن آشنا بودند،از طریق رادیوی هواپیما می شنوند و این صدای شهید سرهنگ خلبان هاشم آل آقا بود كه بعد از تماس رادیویی از طریق ایشان، اعلام می شود كه یاسینی اجكت نكرده و فقط چترش باز شده و بر روی صندلی می باشد.
آل آقا جلو تر حركت می كند و اقدام با كمك شهید آل آقا، راه پایگاه را پیش می گیرد در این هنگام شهید یاسینی به هوش می آید و درحالی كه تمام صورت او آغشته به خون بود، به دلیل دید بهتر تصمیم می گیرد تا هدایت هواپیما را بعهده بگیرد و درحالی كه مجروح بود، هواپیما را به سلامت در پایگاه بوشهر به زمین می نشاند.

جانبازی و مسئولیت پذیری
شهید یاسینی به علت ایجكت از هواپیما داشتتند از ناحیه كمر و دست مجروح و جانباز 55 درصد بودند، ولی هیچ گاه درد كمر و مسئولیت های فراوانی كه داشت مانع از پروازهای جنگی او نمی شد.
شهید یاسینی عاشق پرواز بود. او با انواع مختلف هواپیما از جمله اف 4، اف 5، میگ 29، سوخو 24 و پی اف3 پرواز كرد كه از این حیث، از خود یك ركورد بجای گذاشت ولی هواپیمای محبوب شهید یاسینی، اف 4 (فانتوم ) بود.
یاسینی تا زمان شهادت با این كه به عنوان یكی از فرماندهان نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی بود و تمام فعالیت های ستادی را انجام می داد در كنار آن به عنوان یكی از استادان خلبان مشغول آموزش دانشجویان خلبانی بود.


مسئولیت های شهید یاسینی
این شهید بزرگوار در طول دوران حیات خود بجز این كه همواره به عنوان افسر خلبان كابین جلو اف 4 خدمت می كرد، مسئولیت های فروانی هم داشتند كه از آن جمله می توان به موارد زیر اشاره كرد :
- فرمانده عملیات پایگاه سوم شكاری همدان
- فرمانده پایگاه های شكاری همدان و چابهار از سال های 1363 تا 1365
- افسر هماهنگ كننده آموزش خلبانان ایرانی در پاكستان در سال 1364
- فرمانده پایگاه ششم شكاری بوشهر در سال 1367
- مدیریت جنگ الكترونیك و معاون عملیاتی نهاجا (اواخر سال 1369)
- فرمانده منطقه هوایی شیراز در سال 1371
- معاون هماهنگ كننده و رئیس ستاد نیروی هوایی ارتش جمهوری اسلامی از 10/10/1372 تا زمان شهادت

لازم به ذكر است كه پروازهای متعدد جنگی او در نیمه دوم سال 1359 و نیمه اول سال 1360، دو سال ارشدیت برایش به ثبت رسانید و درجه نظامی اش از سروانی به سرگردی ارتقاء یافت.
همچنین شهید یاسینی 7 مورد تشویق در دستور، 5 مورد ارشدیت جمعی به مدت 60 ماه و اعطاء 2 مورد نشان درجه 2 فتح(از دست مقام معظم رهبری) در دوران حضور درخشانش در صحنه های سرنوشت ساز جنگ تحمیلی دریافت نمودند.

شهادت و پرواز ابدی

در تاریخ 15/10/73 در ساعت 30/6 صبح هواپیمای جت استار حامل فرماندهان ارشد نیروی هوایی، (شهید منصور ستاری، شهید یاسینی و شهید مصطفی اردستانی) از تهران به سمت كیش پرواز كرد تا فرماندهان در جلسه شورای هماهنگی نیروی هوایی در كیش شركت كنند. بعداز ظهر قرار می شود كه هواپیما قبل از عظیمت به تهران، در پایگاه هوایی اصفهان توقفی كوتاه نماید. بعد از بازدیدی كوتاه از این پایگاه، هواپیما در ساعت 30/8 شب آماده پرواز به سمت تهران می شود و پس از دقایقی هواپیما به پرواز درمی آید.
ناگهان در ساعت 42/8 شب از سوی خلبان اعلام می شود كه به علت بازشدن پنجره كابین خلبان، هواپیما مجبور به فرود اضطراری می باشد. لحظاتی بعد هواپیما در حال گردش برای نشستن بر روی باند در 64 كیلومتری جنوب پایگاه اصفهان، سقوط می كند و چراغ زندگی سید علی رضا یاسینی برای همیشه خاموش می شود و او به درجه رفیع شهادت نائل می آید.
شهید یاسینی در زمان شهادت 43 سال داشت و از وی سه فرزند پسر و یك دختر به یادگار مانده ولی یاد و خاطره دلاوری ها و رشادت هایش، هیچگاه از ذهن مردم ایران و پرسنل نیروی هوایی ارتش، پاك نخواهد شد.
گفتنی است كه ایشان پس از تیمسار محققی بیشترین ساعت پرواز (2759 ساعت) را با فانتوم داشتند و همچنین پایگاه ششم شكاری بوشهر به نام این بزرگوار مزین شده است.

لازم به ذكر است كه خانواده یاسینی یك شهید و یك جانباز را نیز تقدیم انقلاب، اسلامی و ایران اسلامی نموده است.شهید رضا یاسینی كه در سن 17 سالگی در تنگه چزابه به شهادت رسید و عباس یاسینی كه جانباز قطع عضو می باشند.

مقام معظم رهبری: شهید یاسینی مردی مومن بود پرتلاش بود صادق بود صمیمی بود
مقام معظم رهبری در مراسم این شهید بزرگوار در وصف او فرمودند:
- فقدان بزرگی بود؛ نه فقط برای شما برای من هم این طور بود. ولی خب چاره ای نیست باید تحمل كرد. شهید یاسینی مردی مومن بود، پرتلاش بود، صادق بود، صمیمی بود و خود همین ها موجب شده بود كه به ایشان امیدوار باشم. در این حوادث سخت است كه جوهر ما آشكار می شود و نیروها و توانایی های درونی ما آشكار می شود.

مقام معظم رهبری در جمع خانواده این عزیز نیز فرمودند:
- من به شهید یاسینی خیلی امیدوار بودم من همین حالا به ایشان (سرتیپ بقایی فرمانده سابق نیروی هوایی ارتش) می گفتم خیلی به این جوان امید داشتم برای آینده، ولی حالا خداوند متعال این جوری مقدر كرده بود، چاره ای نیست باید تحمل كرد و این تقدیرات الهی است.

در بخشی از وصیت نامه شهید یاسینی می خوانیم:
من یك خلبان هستم. سالها از بیت المال برایم هزینه كرده اند تا به اینجا رسیده ام. حال وظیفه دارم كه دینم را ادا كنم. مگر نه اینكه همواره آرزو كرده ایم كه ای كاش در واقعه عاشورا می بودیم و فرزند زهرا(س) را یاری می كردیم؟ 
اكنون زمان آن فرا رسیده و همگان مكلفیم كه برای لحظه ای روح خدا را تنها نگذاریم. بنابرین از من انتظار نداشته باشید كه بیش از این در كنارتان باشم. 
به یقین اجر شما نیز كه به تربیت فرزندان و امور خانه همت می گمارید و زمینه را برای حضور بیشتر ما در صحنه فراهم می كنید نزد خدا محفوظ خواهد بود.» 

جهانبینی انقلابی آن شهید در پیامش هویداست:
«ما اعتقاد داریم و معتقد هستیم كه این نظام جمهوری اسلامی یك نظام الهی است. این را استكبار جهانی نمی پذیرفت.اما الان می بینیم كه رای دادند به ماندن نظام جمهوری اسلامی و در نهایت تسلیم شدند و پذیرفتند كه نظام جمهوری اسلامی باید باشد و هیچ راهی برای شكست آن هم نیست...»

نویسنده علی حاضری در 09:54 ب.ظ | نظرات()
دوشنبه 19 خرداد 1393 11:09 ق.ظ
سلام علیکم.

با موضوعات جدید در دو وبلاگم بروز و منتظر نظر ارزشمند شما هستم

ازدواج اینترنتی 1 و 2 و 3
http://sedayeirani.mihanblog.com
آلزایمر
http://mohammadeshghi.roomfa.com
به هر دو آدرس سر بزند

برای سلامتی آیت الله مهدوی کنی 10 صلوات و 10سورهحمد بخوانید

اللهم عجل لولیک الفرج
 
لبخندناراحتچشمک
نیشخندبغلسوال
قلبخجالتزبان
ماچتعجبعصبانی
عینکشیطانگریه
خندهقهقههخداحافظ
سبزقهرهورا
دستگلتفکر

طراحی و کدنویسی قالب : علیرضاحقیقت - ثامن تم

Web Template By : Samentheme.ir

موضوعات مطالب
آرشیو مطالب
وصیت نامه شهداء
وصیت شهدا
پیوندهای وبگاه
طراح قالب
ثامن تم
برچسب‌ها
وبلاگ های به روز
لیست وبلاگهای به روز شده
طراح قالب